De Mooiste Wedstrijd van Bert Blauw

In De Mooiste Wedstrijd vertellen leden en oud-leden van Wêz Handich/DOW over de mooiste wedstrijd die ze ooit hebben meegemaakt als speler, coach, scheidsrechter, of supporter. Maar wat maakt een korfbalwedstrijd 'mooi'? En wat maakt die ene wedstrijd de allermooiste? In de vijfde aflevering: Bert Blauw.

x

bert 3 en 4

 

Een mooiste wedstrijd kan op verscheidene manieren meegemaakt worden. Voor de meerderheid van korfballiefhebbend Nederland zal dit een wedstrijd zijn die hij/zij zelf gespeeld heeft, maar voor anderen zijn wedstrijden als coach, supporter, of scheidsrechter het meest memorabel. Er is echter ook een zeer unieke groep die ervaring heeft opgedaan op ieder vlak van de korfbalwereld, mensen die voldoen aan de criteria van alle zojuist genoemde categorieën. Binnen Wêz Handich/DOW zullen mensen bij deze unieke groep snel denken aan Bert Blauw. De voormalig trainer/coach van DOW is inmiddels een aantal jaren wekelijks actief als trainer van het derde t/m het zevende, maar fluit ook nog ieder weekend meerdere wedstrijden. Voorheen was Bert als scheidsrechter geruime tijd actief in de Hoofdklasse en heeft hij zelfs nog een periode in de Korfbal League gefloten. Verder is hij als (jeugd)trainer/coach actief geweest bij De Pein, Drachten, Lintjo, DOW, wederom De Pein, Quick ’21, en It Fean. Als speler heeft hij succesvol de hele jeugdopleiding van De Pein doorlopen. Kortom, Bert heeft uitermate veel ervaring op alle gebieden van de korfbalwereld. Iemand met zo’n karrenvracht aan gespeelde, gecoachte, gefloten en bekeken wedstrijden heeft naar alle waarschijnlijk veel mooie wedstrijden meegemaakt, maar de vraag blijft natuurlijk: wat is De Mooiste Wedstrijd van Bert Blauw?

 

bert scheidsrechter“De mooiste korfbalwedstrijd zal hoe dan ook de eerstvolgende zijn. Ik heb voor zover ik me kan herinneren nog nooit zo’n lange periode zonder korfbal meegemaakt,” spreekt Bert met woorden die tekenend zijn voor zijn status als liefhebber van de sport. “Ik ben gewend om wekelijks training te geven, een paar wedstrijden te fluiten, en ook nog een paar als supporter mee te maken, dus ik houd nu ontzettend veel tijd over.” Die tijd heeft Bert deze week kunnen gebruiken om zijn oude archieven door te bladeren om memorabilia van zijn oudste wedstrijden op te zoeken. De inwoner van Rottevalle bewaart namelijk alle oude reportages van wedstrijden, analyses van tegenstanders, en interviews m.b.t. het ‘beroep’ als arbiter. Terwijl hij zijn geheugen op verhalende wijze deelt voor deze rubriek, verschijnt er om de zoveel minuten wel een oude krant of een afbeelding om een fysiek beeld te geven bij de mondelinge uitleg. Slechts één keuze was door het overschot aan opties dan ook geen mogelijkheid: “Ik kon het niet voor elkaar krijgen om maar één wedstrijd uit te kiezen, omdat ik het erg moeilijk vind om een wedstrijd als scheidsrechter te vergelijken met bijvoorbeeld een wedstrijd als speler, coach, of zelfs supporter. Vandaar dat ik besloten heb om van elke categorie één wedstrijd te kiezen.”

 

archievenAlhoewel hij zijn grootste successen in de rol van (assistent-)scheidsrechter behaald heeft, begint Bert met de herinnering van zijn mooiste wedstrijd als speler. “Ik heb vroeger altijd bij De Pein gespeeld. We hadden een leuke lichting in de junioren en ik zat wekelijks reserve bij het eerste team. In die tijd speelde De Pein nog Overgangsklasse, het één na hoogste niveau van Nederland!” Alhoewel Bert geen matige korfballer was, maakte hij het gedurende het hele seizoen geen enkele speelminuten in het vlaggenschip – tot de laatste speelronde. Het immers gedegradeerde De Pein trof WWMD in De Hemrik, vlak voor de wedstrijd raakte vaste basisklant Wieger Grijpstra echter ziek. “Onze coach beloonde mijn vaste aanwezigheid als reserve met een basisplek. Ik was nog maar achttien, maar mocht dus zo maar mijn basisdebuut maken. Ik was een klein beetje verrast door de keuze, maar het was niet zo dat ik strak stond van de zenuwen. Ik dacht dat het wel goed zou komen.” In de allereerste aanval van WWMD kreeg Bert echter gelijk het deksel op de neus. “Binnen een paar seconden had mijn directe tegenstander - Tjeerd Popma, heel goede korfballer - al gescoord.” Bert wist zich echter op uitstekende wijze te herpakken en wist in het restant van de wedstrijd maar liefst driemaal het gat van de korf te vinden. lc gerrit blauwVan een spannende wedstrijd zou geen sprake blijken, WWMD won gemakkelijk van de degradant. Toch zijn de woorden die hij na afloop van zijn tegenstander ontving zijn hem altijd bijgebleven: “Goed dien, jonkje.” De volgende dag kreeg Bert wel een kleine teleurstelling te verwerken. “Ik bezorgde toen wekelijks de kranten en had direct opgezocht of ik genoemd werd in het wedstrijdverslag, maar toen stond er dat Gerrit Blauw driemaal trefzeker was…”

 

Bert en PieterZoals eerder vermeld heeft Bert over de jaren heen hoge ogen gegooid in het scheidsrechterscircuit. Vanwege zijn oog voor detail, zijn achtergrond in het onderwijs, en door het opdoen van ontzettend veel ervaring heeft hij het tot de Korfbal League geschopt. Op zaterdag 10 januari 2009 prijkte de naam Bert Blauw op het wedstrijdformulier als scheidsrechter bij de wedstrijd tussen koploper DOS ’46 en promovendus TOP (S), in deze periode werd hij geassisteerd door Pieter van der Schee, met wie hij jarenlang een duo vormde. Alhoewel hij over het algemeen gekenmerkt wordt door zijn bescheidenheid, weet hij toch met zekerheid te zeggen dat hij en zijn assistent deze wedstrijd erg goed gefloten hebben. “In de League word je als scheidsrechter iedere wedstrijd beoordeeld. De beoordelaar vertelde me na de wedstrijd dat we de wedstrijd in goede banen hadden geleid en dat hij kon zien dat ik tijdens het fluiten genoot van het mooie spel en de prachtige doelpunten van DOS ’46.” De wedstrijd eindigde in een eclatante overwinning voor de ploeg uit Nijeveen, die aan het einde van het seizoen de titel zou winnen in Ahoy. Bert vertelt met een glimlach op zijn gezicht over het hoogtepunt van de wedstrijd: “Ik weet me te herinneren dat ik een doelpunt van André Kuipers zo mooi vond dat ik bijna stond te juichen in het veld!” Na afloop van de wedstrijd bleek dat Bert en Pieter niet de enigen waren die gebruik wilden maken van de scheidsrechterskleedkamer: “We hebben wel een halfuur moeten wachten tot de dopingcontrole van Casper Boom klaar was, haha.” Het was overigens niet de enige keer dat Bert problemen had met een kleedkamer.

 

ScoreverloopNaast zijn carrière als speler en scheidsrechter is Bert ook lange tijd actief geweest als coach van een scala aan verenigingen in de omgeving. Ook in deze tak van de korfbalsport is zijn gedetailleerde aanpak ongeëvenaard. De eerder vermelde archiefdoos heeft aparte boekwerken voor iedere club waar hij een periode aan het hoofd van de technische leiding heeft gestaan. Bovendien beschikt Bert ook nog over een grote groene map vol met beoordelingen die hij zijn spelers liet schrijven over hun directe tegenstander. Zijn keuze voor zijn mooiste wedstrijd als coach vormt een lijnrecht contrast met de Rottevalster successen die normaal gesproken in deze verhalenserie besproken worden. Mede vanwege de sterke connecties die Bert in de loop der tijd heeft opgebouwd bij Wêz Handich, kan hij inmiddels nog meer genieten van de overwinningen die zijn ploegen in het verleden op de Rottevalster vereniging geboekt hebben. In het zaalseizoen 1996-1997 stond Bert aan het roer van het vlaggenschip van Quick ’21. De Oudegasters speelden een solide seizoen in de Derde Klasse B en zouden uiteindelijk op de tweede plaats in de competitie eindigen, op geruime afstand van kampioen Advendo. Op 19 januari 1997 stond de uitwedstrijd tegen Wêz Handich op het programma. “We hadden eerder dat seizoen de thuiswedstrijd – nou ja, thuis en uit bestond niet echt want we speelden beide onze wedstrijden in Drachten – van Wêz Handich verloren met 17-20. Ze hadden goede aanvallende heren en onze dames konden in de rebound niet opboksen tegen Ingrid (Kuipers, red.), zelfs niet met achterverdedigen!” De return zou een compleet andere wedstrijd blijken. Quick ’21 was vanaf het begin van de wedstrijd de bovenliggende partij en won uiteindelijk op eclatante wijze van de ploeg die onder leiding stond van Tjeerd Popma. “Alles lukte die dag, we hadden zowel in de rebound als scorend het overwicht,” blikt Bert terug op de gewonnen wedstrijd. Hij vervolgt: “Ik heb ons spel in de Drachtster Courant toen omschreven als een ‘lust voor het oog’ en dat was het ook echt!”

 

artikel quick wh

x

Het moge duidelijk zijn dat de voormalig Peinder van het Jaar een ongelooflijk arsenaal aan verhalen over zijn korfbalverleden heeft, want niet enkel de wedstrijden als speler, scheidsrechter, en coach worden opgeslagen in het geheugen, ook wedstrijden die hij bijwoont als supporter blijven hem goed bij. “Ik heb dit zaalseizoen ontzettend genoten van de wedstrijd tussen Wêz Handich/DOW en Oerterp/VKC. Ik heb toen echt de hele wedstrijd op het puntje van mijn stoel gezeten. Ik geniet altijd van wedstrijden met hoog tempo en veel doelpunten.”

 


Ben jij of ken jij iemand die niet kan wachten om herinneringen aan zijn/haar Mooiste Wedstrijd te bespreken met de redactie? Stuur dan een mailtje naar verslagen@wezhandich.nl!

 


Bronvermelding

BERT BLAUW : 40 jaar scheidsrechter - Peinder van het Jaar - zilveren 'official penning' .

Drachtster Courant (15 januari 1997)

Drachtster Courant (22 januari 1997)

Friesch Dagblad (20 januari 1997)

Speldje en erelidmaatschap voor jubilerend scheidsrechter Bert Blauw (Drachtster Courant)

WWMD - De Pein (Leeuwarder courant, 27 februari 1978, via delpher.com)