De Mooiste Wedstrijd van Tsjikke Zijlstra

In De Mooiste Wedstrijd vertellen leden en oud-leden van Wêz Handich/DOW over de mooiste wedstrijd die ze ooit hebben meegemaakt als speler, coach, scheidsrechter, of supporter. Maar wat maakt een korfbalwedstrijd 'mooi'? En wat maakt die ene wedstrijd de allermooiste? In de vierde aflevering: Tsjikke Zijlstra.

x

Tsjikke tegen Hoogkerk

 

Het is bij nieuwe spelers altijd de vraag of het blijvertjes zijn of dat Wêz Handich/DOW enkel een tussenstap in hun carrière is. Sommige getransfereerde korfballers hebben moeite om een verandering in verenigingen te ondergaan, aangezien het lastig kan zijn om in een gevestigde groep opgenomen te worden. Er zijn echter ook korfballers waar supporters met enige regelmaat zichzelf afvragen of die persoon niet gewoon altijd bij de club gezeten heeft. Een typisch voorbeeld van deze tweede groep is Tsjikke Zijlstra. Vier seizoenen geleden stapte ze vanwege een verhuizing naar Drachten over van NQL naar Wêz Handich/DOW. Dat het ‘slechts’ vier seizoenen waren, is misschien enigszins verrassend, aangezien ze inmiddels deel uitmaakt van het bestuur, een periode jeugdtrainster geweest is, en hoofdverantwoordelijk was voor het uitbrengen van het allereerste Wêz Handich/DOW-presentatiemagazine GRUTSK. Kortom, een echt verenigingsmens. In de selectie heeft ze zich ontpopt tot een bepalende speelster bij het tweede die ook uitzonderlijk vaak speelminuten maakt bij het vlaggenschip. Voorlopig zet ze echter een punt achter haar spelerscarrière in de selectie van de Rottevalle/Eastermar-combinatie. De aanstaande combinatie van een nieuwe studie, haar baan, en een verhuizing is er in eerste instantie geen ruimte om haar hobby uit te oefenen. Maar zij die uitzwaaien zullen terugblikken, vandaar dat Tsjikke de vraag voorgelegd is wat haar allermooiste wedstrijd ooit is.

 

Teamfoto NQL 1 2016“Ik ben eigenlijk helemaal niet geschikt voor deze serie,” opent Tsjikke het gesprek op oprechte wijze. “Hele wedstrijden blijven bij mij eigenlijk totaal niet hangen, mijn geheugen staat vol met leuke momenten en situaties waar ik een goed gevoel bij had. Hierdoor kan ik dus eigenlijk ook niet zo maar één bepaalde wedstrijd uitkiezen…“ In plaats van de gebruikelijke verhalen waarbij de geïnterviewde één wedstrijd uitlicht, kan deze aflevering gezien worden als een ‘special edition’ waarbij Tsjikke ons meeneemt op een reis langs de mooiste momenten uit haar korfballoopbaan. “Het eerste moment dat voor mij speciale betekenis heeft, is helemaal niet tijdens een wedstrijd. Ik speelde in de jeugd bij Quick – uit Burdaard – en vanaf 2011 fuseerde die vereniging met Nij Libben. Hierdoor hadden we een leuke lichting in de B’s, waarmee we vaak kampioen werden. We konden echter nooit hoger in het wedstrijdkorfbal spelen, aangezien we niet genoeg heren hadden,” blikt Tsjikke terug op haar tijd in de aspiranten bij Nij Quick Libben (NQL). “We hadden een heel fanatieke coach, die erg haar best deed om ons gemotiveerd te houden. Na een aantal kampioenschappen beloofde ze ons dat we bij het volgende kampioenschap haar auto mochten verven.” Belofte maakte schuld, waardoor de beloning uitgediend kon worden. “Er staat me helemaal niets meer bij van de kampioenswedstrijd, maar het verven van de auto was echt heel grappig! Ze heeft er zelfs nog een tijdje in rondgereden, hahaha.”

 

Na de succesvolle periode in de B’s en een jaar in de A’s volgde al vroeg de overstap naar de senioren. Tsjikke vertelt over deze tijd: “In het begin zat ik afwisselend in het eerste en het tweede, maar na een tijdje was ik wel echt gewoon basisspeler bij het eerste.” Het vlaggenschip van de fusievereniging kwam in Tsjikkes tijd bij de selectie enkel uit in de vierde klasse. Aangezien dit de laagste wedstrijdkorfbalklasse is, zijn de niveauverschillen tussen de boven- en onderkant van de competitie vaak groot. “We hebben nooit de stap omhoog kunnen zetten, maar we deden wel altijd bovenin mee. De wedstrijden tegen de laagste ploegen wonnen we vaak best makkelijk.” Zo ook de wedstrijd tegen Veenwouden in het veldseizoen van 2015/2016. “Tegenwoordig speel ik meer als een allrounder - soms steun ik wat meer, of pak ik de korf - maar bij NQL was ik veel meer een scorende dame. Die wedstrijd ging alles voor mijn gevoel ongelooflijk makkelijk, ik scoorde doorloopbal na doorloopbal en aan het einde van de wedstrijd had ik tien doelpunten gemaakt!” Uiteindelijk won NQL met 24-10 van de hekkensluiter, maar volgens Tsjikke was de wedstrijd verder weinig memorabel.

 

Tsjikke tegen DOS (K)Zoals ze eerder zelf al stelde, heeft Tsjikke in haar tijd bij Wêz Handich/DOW vaker in een dienende rol gespeeld. Maar in sommige wedstrijden kon ze wat betreft individuele doelpuntenproductie nog wel verrassend uit de hoek komen. Eén van deze wedstrijden vond plaats in de voorbereiding op het zaalseizoen van 2018/2019. “We oefenden de week voordat de competitie begon in en tegen Drachten. Officieel werd er ook nog geselecteerd voor het eerste, maar de scheidslijn tussen het eerste en het tweede was voorafgaand aan de wedstrijd al duidelijk geworden. Ik viel namelijk buiten het eerste, en daar had ik geen moeite mee.” Het tweede oefende aan het eind van de middag tegen Drachten 3, waarna de wedstrijd van het eerste pas anderhalf uur later van start ging vanwege de wedstrijd van Drachten 2. “Ik had wel een prima wedstrijd gespeeld bij het tweede, maar het was niet bijzonder goed ofzo. Daarna hebben we in de kantine gezeten met de hele selectie en heb ik heel gezellig een broodje kroket gegeten. Ik dacht dat ik toch niet meer hoefde te spelen.” Tsjikke verwachtte dus geen speelminuten, maar toen één van de dames van het eerste geblesseerd raakte, kwam ze toch nog in het veld te staan. “Ik weet nog dat Ljibbe (Kuipers, de toenmalige trainer/coach van het eerste, red.) zei dat ik me klaar moest maken om in te vallen en dat ik er niet bepaald veel verwachtingen bij had. Ik stond erg relaxed in het veld.” Deze nonchalante houding bleek de perfecte manier om de wedstrijd te spelen. “Ik kwam erin in de aanval en stond tegenover Larissa Braam, iemand waar ik in de jeugd ook veel tegen gespeeld heb. Tijdens de allereerste aanval kreeg ik de bal op een ruime afstand van de korf goed aangespeeld en scoorde ik direct.”

 

Tsjikke tegen KIOSHet bleek een voorbode voor wat komen ging, de rest van de invalbeurt ging Tsjikke namelijk ook uitstekend af. “De volgende aanval gebeurde eigenlijk precies hetzelfde! Dus twee doelpunten op rij in achtereenvolgende aanvallen. Daarna hebben we geloof ik maar kort verdedigd en kwam ons vak snel weer in de aanval. Ik had wel een lekker gevoel na die eerste twee schoten en kreeg de bal wederom strak aangespeeld,” vertelt Tsjikke enthousiast. “De derde goal was van een nog grotere afstand dan de eerste twee, maar alles wat ik aanraakte veranderde in goud die avond. In de volgende aanval was het duidelijk dat ik uitgespeeld zou worden, dus ik kreeg wel iets meer druk, maar het resultaat was hetzelfde.” De wedstrijd tegen de overgangsklasser ging uiteindelijk bloedeloos met 30-20 verloren, maar Tsjikke werd het verhaal van de dag binnen Wêz Handich/DOW.

 

“Als laatste wil ik nog het hele veldseizoen van 2018/2019 noemen, waarin zowel het eerste als het tweede kampioen werd. Voor mij persoonlijk was het jammer dat ik toen na de zaal niet meer kon spelen door mijn blessure, maar het was wel heel leuk om zo’n dubbel kampioenschap mee te maken!”

IMG-20190519-WA0002

x


Ben jij of ken jij iemand die niet kan wachten om herinneringen aan zijn/haar Mooiste Wedstrijd te bespreken met de redactie? Stuur dan een mailtje naar verslagen@wezhandich.nl!

 


Bronvermelding

Fotoalbum Wêz Handich/DOW 2 - Hoogkerk 3 (door Loek Stoker)

Website c.k.v. Nij Quick Libben

Fotoalbum DOS (K) 1 - Wêz Handich/DOW 1 (door Loek Stoker)

Fotoalbum Wêz Handich/DOW 1 - KIOS 1 (door Loek Stoker)