De Mooiste Wedstrijd van Pieter Veenstra

In De Mooiste Wedstrijd vertellen leden en oud-leden van Wêz Handich/DOW over de mooiste wedstrijd die ze ooit hebben meegemaakt als speler, coach, scheidsrechter, of supporter. Maar wat maakt een korfbalwedstrijd 'mooi'? En wat maakt die ene wedstrijd de allermooiste? In de tweede aflevering: Pieter Veenstra.

 

DSC_0568
Pieter Veenstra in actie tegen CSL (Foto: Anne Femke Bosma)

Korfbal is een familiesport, zoveel moge duidelijk zijn. De exacte statistieken zijn mij onbekend, maar wanneer de ouders beiden korfballen, korfballen de kinderen meestal ook. Het is het type familie waarbij de kinderen vanaf hun eerste stapjes een bal in de handen gedrukt krijgen en binnen de vereniging bekendstaan als “ientsje fan dy en dy”. Zo was er ook Pieter, dat is “de jongste fan Ljibbe en Jaen”. Zijn ouders korfbalden beide, oudere broer Michiel korfbalde, en ook zus Ynke korfbalde, en dus werd Pieter op jonge leeftijd aangemeld bij Wêz Handich, waar hij de hele jeugdopleiding succesvol doorlopen heeft. Van het monokorfbal in de F’jes tot en met het spelen in de junioren, waar hij deel uitmaakte van het allereerste combinatieteam met DOW. Hierna volgde de stap naar de senioren. Na één jaar in het vierde (dat toen de junioren van het jaar ervoor waren), sloot Pieter in het seizoen 2013-2014 aan bij de selectie van Wêz Handich/DOW. Nu, zeven jaar verder, is het tijd voor belangrijkere zaken. Pieter heeft een baan gevonden bij het ziekenhuis in Heerenveen, waar hij vanaf juni op de afdeling Spoedeisende Hulp werkzaam zal zijn.

pieter tegen zkc
Pieter Veenstra in balbezit tegen ZKC '19 (Foto: Binne Kramer, RTV Kanaal 30)

 

Dit betekent het (voorlopige) einde van de korfbalcarrière van Pieter Veenstra, oftewel het ideale moment om hem te vragen naar de allermooiste wedstrijd die hij ooit gespeeld heeft.

 

“Eigenlijk kwam ik vrij snel op mijn keuze,” vertelt Pieter. “Het was een wedstrijd uit het zaalseizoen 2015/2016, toen Gerjan Gorter nog trainer/coach was van Wêz Handich/DOW. Tijdens het veldseizoen zat ik nog in het tweede, maar vlak voor de zaal stopte Pieterroel (Bouwmeester, red.) vanwege zijn studie en zijn werk.” Op het veld was de Rottevalle/Eastermar-combinatie toentertijd al voor het tweede jaar actief in de eerste klasse, maar de ploeg stuitte in de zaal in drie achtereenvolgende jaren op de tweede plek. Vitesse, SIOS, en OWK waren allemaal net beter dan de blauwhemden. “Voor het seizoen sprak Gerjan zijn vertrouwen uit in mij. Hij zei: “Ik denk dat jij mijn man bent voor het eerste, maar dan verwacht ik dat je wat harder gaat trainen en naar wat minder feestjes gaat.”” Pieter vervolgt: “We waren voorafgaand hoopvol gestemd over het zaalseizoen, aangezien er ditmaal geen absolute favoriet aan te wijzen was zoals de jaren ervoor. Ik denk dat veel mensen verwachten dat wij en Quick ’21 wel de grootste kanshebbers voor het kampioenschap zouden zijn, maar in de poule zaten ook prima ploegen zoals Sparta en Rodenburg.” Het bijzondere voor Pieter was het vertrouwen dat binnen de ploeg heerste, “ik voelde vertrouwen vanuit mijn vakgenoten, de trainer, maar eigenlijk gewoon vanuit de hele ploeg!”

 

Op zaterdag 19 december stond de thuiswedstrijd tegen Quick ’21 op het programma. De Dúnoardhal was afgeladen vol vanwege deze kraker in de tweede klasse. Beide ploegen hadden op dat punt acht punten verzameld en deelden de koppositie. “Het gevoel in aanloop naar de wedstrijd staat me nog goed bij. Ik was zeer gespannen en optimistisch, maar ik had er voornamelijk heel veel zin in. Voor zulk soort belangrijke wedstrijden hoef ik me echt niet op te laden, zeker niet als het ook nog eens zo’n streekderby tegen Quick is.” Pieters keuze voor deze wedstrijd, was niet vanwege het entertainmentgehalte van het spel, dat moge duidelijk zijn. In de speelrondes voor deze wedstrijd scoorde Wêz Handich/DOW wekelijks minstens twintig maal, maar door de grote verdedigende druk aan beide zijdes kwam de wedstrijd nooit echt helemaal los. “Nee, doelpuntrijk was het niet, maar ik denk dat zoiets ook met de spanning te maken heeft. We scoorden beide niet veel, maar het lukte ons wel om een voorsprong op te bouwen in de eerste helft.” De ruststand bedroeg 9-5 in het voordeel van de ploeg van Gerjan Gorter.

 

“Aan het begin van de tweede helft begonnen we beter te draaien. Het vak waar ik in stond liep goed, Jan (Zeinstra, red.) speelde sterk vanuit de korf en Fardau (van der Wal, red.) was goed aan het steunen, waardoor Anna (de Vries, red.) en ik goed konden aanvallen.” Niet alleen de tegenstander was speciaal, ook de directe tegenstander van Pieter was niet zomaar iemand. “Ik stond tegenover Sjoerd Pool, dat is iemand waar ik wel een klein beetje tegenop keek, want zo’n jongen heeft gewoon bij Mid-Fryslân gekorfbald. Het ging me echter vrij goed af tegen hem. Ik ben niet iemand die veel bezig is met hoeveel doelpunten ik maak, maar ik weet vrij zeker dat ik toen meer heb gescoord dan hij.”

 

Langzaam maar zeker liep de Ferwerda-formatie uit naar een comfortabele voorsprong. De groenwitten uit Oudega kwamen deze dag nooit in hun ritme en wisten slechts tien keer het gat van de korf te vinden. “Op een gegeven moment lukte bij hen helemaal niks meer, ook het inbrengen van een aantal reserves kon daar geen verandering inbrengen. Op een gegeven moment voelde ik dat de winst binnen was, en dat is echt een heerlijk gevoel.” Zijn goede prestaties in deze wedstrijd, zowel aanvallend als verdedigend, leverden hem uiteindelijk ook nog een publiekswissel op.

 

Pieter gaat verder met het beargumenteren van zijn keuze: “Dit is denk ik mijn allermooiste wedstrijd, omdat het hoogtepunt van een prachtig seizoen was. Het was een seizoen waarin alles op zijn plek viel en we écht allemaal voor elkaar knokten. Daarbij komt dat het de eerste keer was dat ik echt voor een seizoen basisspeler van het eerste was, en dat was iets wat voor mij toch altijd wel een doel is geweest.” Over zijn vakgenoten was Pieter eerder al lovend, maar ook de connectie met iemand uit het andere vak maakte dit seizoen op een persoonlijk niveau erg speciaal. “Ik speelde natuurlijk in het ene vak, en mijn grote broer – Michiel – speelde in het andere vak. We draaiden beide een hartstikke goed seizoen en het is dan ook fantastisch om aan het einde van het seizoen samen kampioen te worden en te promoveren naar de eerste klasse!”

kampioensfoto
Kampioenschap van de selectie zaalseizoen 2015/2016

“Aan het einde van het seizoen kregen we als geschenk voor het kampioenschap allemaal een foto uit één van de wedstrijden. Mijn foto komt uit deze wedstrijd en haalt mooie herinneringen naar boven. De mensen die mij goed kennen, weten dat de doorloopbal – laat ik het zomaar zeggen – nooit mijn specialiteit is geweest, maar op de foto is te zien hoe ik juich nadat ik voorbij Sjoerd Pool ging en op één of andere manier die bal in de korf prutste, haha. Die foto hangt nog steeds op de slaapkamer bij mijn ouders. Ik zal mijn moeder even vragen of ze er een foto van wil maken.”

 

foto uit wedstrijd

 


Ben jij of ken jij iemand die niet kan wachten om herinneringen aan zijn/haar Mooiste Wedstrijd te bespreken met de redactie? Stuur dan een mailtje naar verslagen@wezhandich.nl!

 


Bronvermelding

 

WH/DOW verliest 'de kop en de wedstriid' via RTV Kanaal 30