Michiel voelt zich goed door overwinning Wêz Handich/DOW 2

ZKC '19 3 - WH/DOW 2

 

In een weekend waarin Pieter Veenstra een fade-away scoorde met één hand, Drachten/van der Wiel verloor van De Waterpoort, en diezelfde Pieter Veenstra iedereen meermaals herinnerde aan de nederlaag van Drachten tegen De Waterpoort, mocht Wêz Handich/DOW 2 weer eens een potje korfballen. Aangezien aanvoerder Ruth op zaterdag al waarschuwde voor de sneeuwval, werd de reis richting Zuidwolde exact vijf minuten na de geplande vertrektijd gestart.

 

Vandaag stond ZKC ’19 3 op het programma, vorig jaar werd deze ploeg kampioen in de veldcompetite, maar later zou blijken dat de tegenstander van vandaag een compleet ander team betrof. De brede zaalselectie van het tweede is na vier weken aardig ingekort, van de originele dertien namen zijn we Pieter, Tsjikke en Aline kwijtgeraakt aan het vlaggenschip, zijn we Henk kwijtgeraakt aan zijn slijmbeursachillespeesblessure, en zijn we Marije kwijtgeraakt doordat ze een rol mag vertolken in de musicalvariant van The Lion King.

 

De overgebleven acht spelers vormden dan ook de basisacht. In de aanval begonnen Janna, weervrouw Ruth, Teije Frits en voormalig poetslap Mark. Het verdedigende viertal bestond vandaag uit Trynke, Lieke, charmeur Hessel en een spierwitte Johan. Om Sjouke gezelschap te houden op de bank werden Tasina en Friso (de huidige dweil van de week) opgeroepen.

 

Onder het auditieve genot van twee trommels (die de hele middag gebruikt zouden worden) mocht scheidsrechter G. Timmerman om 11:50 uur voor het startsignaal van de wedstrijd fluiten. Het duurde niet lang tot Teije Frits de score opende door een doorloopbal in de mand te leggen. ZKC kwam via een strafworp, een doorloopbal en een schot van afstand op een 3-1 voorsprong. Via wederom Teije Frits en een klassieke Janna-goal kwam de Ferwerda-formatie weer langszij. Johan zorgde voor een hernieuwde voorsprong, Trynke breidde deze voorsprong uit en het strafworpenduo mocht even later tot tweemaal toe aanleggen om vanaf 2,5 meter om het gaatje naar vier te brengen op 4-8. Vlak voor rust besloot Lieke zichzelf te promoveren tot superspeler, in zo’n 45 seconden vond ze tweemaal van grote afstand de korf. De ruststand bedroeg 6-12.

 

Waar het daarna mis is gegaan is onbekend, maar dat het misging is wel duidelijk. Misschien was het de positieve rustbespreking van Sjouke, misschien was het de druk van de naderende kerstviering, of misschien waren het de trommels, we zullen het nooit weten.

 

In een bijzonder matige tweede helft stond het na 25 minuten opeens 14-14. Het scorend vermogen was zo miniem dat Michiel zich spontaan niet zo goed voelde en een cola bestelde. Pieter leek niet eens meer te kunnen genieten van de nederlaag van Drachten. Sterker nog, Friso Rietstra begon zelfs warm te lopen zonder in het bezit te zijn van de nodige wedstrijdkledij. Gelukkig was routinier Janna in staat om een zelfversierde vrije bal om te zetten tot gamewinner. Het hachje werd gered en de vreugde werd hervonden.

 

De laatste overwinning van 2018 werd uiteraard in de kantine gevierd zonder frikandellen en kroketten. Hessel opende een uurtje later het startschot voor een beladen duel van het eerste, door bijna heel erg boos te worden op een dame van Groen Geel. Nadat ook Teun en Anne de nodige opstootjes uitgepraat hadden, kon het eerste eveneens twee punten meenemen uit Zuidwolde. Hierdoor voelde Michiel zich weer zo goed dat er een paar biertjes tegenaan konden. In restaurant Boschzicht werden beide overwinningen (en een nederlaag elders in Friesland) nog even goed doorgenomen.

 

In 2019 zijn we op 13 januari om 13:30 uur weer te bewonderen in de Dúnoardhal, voor 2018 resteert enkel nog het eindejaarstoernooi waarvoor je jezelf of een team op kunt geven bij Michiel Veenstra.